Saying Grace

Met veel genoegen ontdekte ik via Facebook de filmpjes van William Hanson. Hij is een Engelse deskundige op het gebied van etiquette. In korte filmpjes legt hij uit hoe een beschaafd mens zich in het openbaar moet gedragen. Zeg maar de huidige, Engelse Amy Groskamp-ten Have. De filmpjes zijn reuze vermakelijk, maar ook ontzettend overdreven.
Recentelijk verscheen een boek van zijn hand met de titel Just Good Manners. Ik lees het met plezier, vooral ook door de schaamteloze eenzijdigheid. Alleen al het motto van het boekje laat het zien. Hier citeert hij de fictieve Audrey fforbes-Hamilton, de hoofdpersoon uit de bekende serie (althans voor de boomergeneratie) To the Manor Born. When in Rome, do as the British do!

Hanson bespreekt op veel plekken hoe alles vroeger beter was. Toch gaat hij ook mee met zijn tijd. Zo beschrijft hij het huidige gebruik van veel mensen – en ook ik maak me er regelmatig schuldig aan – om in een goed restaurant een foto te maken van het eten dat op je bord ligt. Natuurlijk legt hij uit dat je dit bij iemand thuis niet kunt doen, maar bij een openbare eetgelegenheid toont hij een opvallende mildheid. Sterker nog: hij geeft een bijzondere duiding van het maken van die foto.

Many years ago in Britain, people would say a small prayer, called a ‘grace’, before they ate the food. Now they take photographs. The custom may be different but, if I am being charitable, capturing your meal on your camera roll is the new way to acknowledge and be grateful for what your are about to eat. Formally, of course, it is not correct.

In vrijzinnige kringen is bidden voor het eten – en ook danken na afloop – niet zo populair. Ik denk dat het in de meeste gezinnen tegenwoordig amper nog gebeurt. Hoewel ik nog vaak moet denken aan mijn vader, die goed gereformeerd opgevoed was, en voor de maaltijd toch altijd aanmoedigde om ‘even in de pet te kijken’, soms met de toevoeging: ‘zelfs een varken knort nog voor zijn eten’.

Van een zeer klassieke, remonstrantse dame, die noch Amy noch William nodig heeft, heb ik een andere visie geleerd. Het is ronduit onbeleefd om de Heer tegen etenstijd lastig te vallen!

Wat daarvan zij, dankzij William Hanson kan ik weer gerust doorgaan met het maken van die foto’s van bijzondere maaltijden en doordat ik dit las – en u natuurlijk ook – kan het zomaar een godsdienstige betekenis krijgen.

Traditionele formulering: “Bless us, O Lord, and these thy gifts, which we are about to receive from thy bounty, through Christ our Lord. Amen.”